Od linii curl w dokumentacji do kodu w projekcie
Dokumentacja API pokazuje polecenie curl, a narzędzia deweloperskie przeglądarki kopiują w ten sposób każde żądanie. Twój projekt potrzebuje tego samego wywołania w JavaScript lub Pythonie. Wklej tu polecenie, a pojawi się odpowiedni kod, z metodą, nagłówkami i treścią na swoich miejscach.
Konwersja polecenia w czterech krokach
- Wklej polecenie cURL w lewe pole. Działają polecenia wielowierszowe z ukośnikiem wstecznym na końcu wiersza, a także początkowy znak
$. - Wybierz wynik: JavaScript z
fetch, JavaScript zaxiosalbo Python zrequests. - Sprawdź uwagi nad polami. Wymieniają opcje, których nie dało się przenieść.
- Naciśnij Kopiuj albo pobierz kod jako plik.
Co zostaje przeniesione
- Metoda z
-X, a przy poleceniu z danymi POST, w pozostałych przypadkach GET. - Nagłówki z
-H, a do tego ciasteczka (-b), user agent (-A) i referer (-e). - Treści z
-d,--data-raw,--data-binary,--data-urlencodei--json. Treść JSON staje się w kodzie prawdziwym obiektem. - Formularze multipart z
-Foraz-G, który przenosi dane do ciągu zapytania. - Uwierzytelnianie basic z
-u, jako nagłówek we fetch i jakoauthw axios i Pythonie. - Ciasteczka i user agent skopiowane z Chrome trafiają do kodu jako nagłówki i łatwo je tam usunąć.
Co sprawdzić po konwersji
Opcje wpływające tylko na to, jak curl pokazuje wynik, takie jak -s, -v, -o i --compressed, są pomijane. Wysłanie pliku przez @file wymaga w przeglądarce obiektu pliku, więc kod używa symbolu zastępczego. -k nie ma odpowiednika w przeglądarce, bo przeglądarki zawsze sprawdzają certyfikaty. Sekrety, takie jak tokeny, zostają w kodzie dokładnie jak w poleceniu, więc przenieś je do zmiennej, zanim cokolwiek zatwierdzisz.
Twoje polecenie zostaje na tej stronie
Konwersja odbywa się w przeglądarce. Skopiowane żądania często zawierają ciasteczka i tokeny, a nic z tego nie jest nigdzie wysyłane.